Ondanks alle kritiek op het boek Het vlees van David Szalay, kwamen er toch ook wat positieve reacties op het boek. De vraag waarom dit boek nu de Bookerprize kreeg vond iedereen wel onbegrijpelijk, geen diepgang, geen mooi taalgebruik, geen plot. Het nieuwe boek voor de volgende keer wordt Claudie Hunzinger Een hond aan mijn tafel. Het boek van Donald Niedekker Nevenwezen (ga ik als Zaankanter die onder de rook van Cacao de Zaan leefde maar zelf eens lezen)en Nelio Biedermann (de nieuwe Thomas Mann) Lazar sneuvelden (te veel ook slechte recensies).

Sophie, een schrijfster, woont met haar metgezel Grieg in een afgelegen hut aan de rand van een bos in de Vogezen. Als Sophie niet aan het schrijven is dwaalt ze door het bos, de weilanden en de bergen. Grieg brengt zijn tijd door in zijn tot bibliotheek omgebouwde kamer, verslindt boeken en gaat nauwelijks meer de deur uit. Sophie neemt soms de trein naar grote steden om haar boeken te promoten.

Op een avond verschijnt er een jonge hond, die met haar gebroken ketting een wrang verhaal met zich meesleept, aan de deur van het echtpaar. Waar komt dit gewonde beest vandaan? Wat heeft zij meegemaakt? Sophie en Grieg besluiten haar te adopteren. Of misschien is het andersom? De hond brengt vreugde in het huishouden. Terwijl de planeet overal in brand staat en in een neerwaartse spiraal terechtkomt, vormt het trio een geheel met de dieren en het bos.

Fictie die naast het boek werd gelezen: Arthur Japin, Mrs Degas, Thomas Mann De toverberg, Cory Doctorow Little brother, big brother voor de internet generatie (goed) en Marc Heugebrink Laatste man.

Non-fictie die voorbij kwam: Christoffer Clark Een schandaal in Konigsberg, Catherine de Vries De symfonie van onvrede, de opmars van radicaal rechts in Europa, Carlo Rovelli Het mysterie van de tijd , Hanno Sauer, Klasse, het ontstaan van onder en boven (heel goed), Nick Lane De belangrijkste vraag van het leven, waarom het leven is zoals het is en Nick Lane Levenswerk, de 10 sterkste staaltjes van de evolutie.

Waarom rijden rijkaards in protserige Lamborghini’s en dragen ze merkkleding, maar prefereren écht rijke mensen juist bescheiden auto’s en onopvallende outfits? Waarom is kunst elitair, en geldt Marcel Proust als hoge literatuur en Dan Brown als cultureel wegwerpproduct? Zijn de hogere klassen progressief en ethisch verheven, of juist gewetenloze sociopaten? In Klasse ontrafelt filosoof Hanno Sauer de diepgewortelde mechanismen achter status, prestige en hiërarchie. Hij laat zien hoe sociale signalen ons leven beïnvloeden – van onze overtuigingen tot onze smaak en koopgedrag. Klassenverschillen zijn geen oppervlakkige kenmerken, maar krachtige structuren die onze cultuur, waarden en keuzes vormen. Met scherpe inzichten en in een prikkelende stijl toont Sauer waarom het begrijpen van deze verborgen krachten essentieel is voor wie onze samenleving wil veranderen. Klasse is een urgent en briljant betoog over wie we zijn, waarom we doen wat we doen – en hoe we het anders kunnen doen.

En nog even een aparte vermelding voor het boek dat Cor heeft geschreven de afgelopen jaren, Het lerende brein.